martes, 24 de noviembre de 2009

Escudo de armas del primer marqués de Vivot

Pues otra cazadora nueva que me ha regalado su presa limpita de polvo y paja.
Copio y pego las fotos y los comentarios que me envió por correo mi amiga Anjanuca, de Telxinoe:

Escudo de armas del primer marqués de Vivot

Construida hacia el 1725 por Juan Sureda i Villalonga, primer marqués de Vivot sobre bases medievales. Casa de la familia Sureda desde el siglo XVII y antes de la familia Villalonga.
El primer marqués de Vivot, Joan Sureda Villalonga (1699-1752), fue un destacado defensor de la causa de Felipe de Anjou en la guerra de Sucesión (1701-1715).

El año 1711, en plena época de dominio austriaco en Mallorca, fue descubierta en esta casa una conspiración pro borbónica, por lo que Joan Sureda fue detenido, trasladado a Barcelona y condenado a muerte. En última instancia consiguió salvarse y volvió a Mallorca con la expedición borbónica, encabezada por el caballero D´Aspheld. Felipe V reconoció sus servicios con el título de Marqués de Vivot, que le fue concedido el año 1717.

El patio de esta casa corresponde a una reforma general del edificio dirigida por el valenciano Jaime de Espinosa. Es uno de los modelos que se apresuraron a seguir en diferente escala y fortuna la mayoría de los patios de la ciudad.


Escudo cuartelado:


Primer campo de oro una encina arrancada de sinople. Armas de los Sureda.


Segundo campo de gules con un castillo de plata y ajedrezado de oro y sable. Armas de los Vilallonga.


Tercer campo bordura en gules. Representación del escudo de los Anjou.


Cuarto campo: ------


Timbres (ornamentación) exteriores: Dos soportes tenantes en figura de ángeles sosteniendo corona que indica el título de marqués.


Enlaces:


Ca´n Vivot
Cal marqués de Vivot (Can Vivot)
La familia Villalonga


domingo, 8 de noviembre de 2009

Mas blasones de Santiago

De nuevo Amio Cajander ha estado de caza:

Blasón en Porta da Pena (Santiago) por Amio Cajander..
En casa de Porta da Pena - Santiago de Compostela

Arriba a la Izquierda: (????) pero el símbolo de los cinco tréboles aparece también en un cuartel del apellido Zubizarreta

Arriba a la derecha: Gayoso

Centro: ¿¿Porras de Raíndo?? Fuente:Simbología y diseño de la heráldica gentilicia galaica pág511 2863

Abajo derecha: ¿¿La Canal ??Fuente dice: "CANAL, LA. Armas: En San Vicente de la Barquera: En campo de oro, cinco ollas de sable, con sierpes en las asas, sobre fuego, y de cada una sale una bandera de sable, según certificación de Alonso Guerra."


Escudo Facultad de Geografía e Historia Santiago por Amio Cajander..
La Facultad de Geografía e Historia (Facultade de Xeografía e Historia) de la Universidad de Santiago de Compostela está situada en la plaza de la Universidad, en pleno casco antiguo.

El edificio, uno de los más antiguos y de mayor valor artístico de la Universidad, fue construido en el siglo XVIII y en su origen era el edificio principal de esta institución, aunque desde 1975 solo se utiliza como sede de la Facultad de Geografía e Historia.

Proyectado por el arquitecto Melchor de Prado, la estructura del edificio destaca por su ornamentada fachada, con enormes columnas a su entrada y un impresionante blasón con el Escudo de Armas abreviadas del rey de España anterior a 1868 sostenido por dos estatuas, que le dan un aspecto impresionante al conjunto. En su interior cuenta con un destacado paraninfo, decorado con frescos de Fenollera y González, y el rectorado, con una magnífica sillería del siglo XVII.

Pero sin lugar a dudas, la joya de este edificio es su extraordinaria biblioteca, que se inauguró en 1924, que cuenta con miles de volúmenes de incalculable valor y mobiliario de madera y lámparas de la época.

Hay la posibilidad de poder disfrutar de una visita guiada por el interior del edificio gracias al servicio de Patrimonio Artístico de la Universidad de Santiago de Compostela.

¡Ah! y (dato importante) está justo enfrente del famoso Restaurante Asesino

Como de costumbre esta entrada es un mero "copy-paste" de su trabajo aquí y aquí.

viernes, 23 de octubre de 2009

Recuperados 15.000 expedientes de presos

Leo en elpais.com que:

Ourense ha ordenado la historia carcelaria de la represión franquista. La cárcel de Pereiro de Aguiar recuperó 15.000 expedientes de presos internados en el antiguo penal de la calle Progreso como en Celanova y en Casaio (Valdeorras) entre los años 1933 y 1957. "Un trabajo de chinos" en palabras del director del centro penitenciario, Juan Carlos Salvador, ya que la documentación amarilleaba en cajas dispersas que los funcionarios fueron catalogando pacientemente tras despojarla de los "oxidados clips"...


Sigue el interesante artículo de Cristina Huete.

sábado, 17 de octubre de 2009

Blasones Aguilar de Campoo

Xibeliuss, ha cazado este par de escudos en Aguilar de Campoo, donde dice que la caza es abundante como muestras en su blog auxiliar: Igual te interesa.





Para mas información sobre Aguilar de Campoo visita su web

lunes, 12 de octubre de 2009

Escudo encontrado en Hedreira


Encontrado en la fachada de la iglesia de la aldea de Hedreira, en A Veiga.
Es una foto encontrada en la misma carpeta en la que estaban estas fotos, etiquetada con el nombre de Xares pero que puede estar erroneamente etiquetada ya que creo recordar que fue sacada en la iglesia de Hedreira. Si sabes el lugar correcto en el que se encuentra dímelo. (maralogio@soios.com)

Actualización a 03 de mayo de 2011.

A fecha de hoy una nueva cazadora, Pepa Fernandez, colaboradora del blog de Prada me envia esta foto del mismo escudo, confirmándome que se trata de la iglesia de Hedreira.



Se trata de un escudo de estilo español, timbrado en Yelmo (muy simplificado) y condecorado con lo que parece una vieira; cuarteado, utilizando como separación de los carteles lo que parece ser la cruz de la orden de Santiago (por lo de la vieira).

Apenas se distinguen las figuras de los cuarteles pero en el tercer cuartel pueden estar las cinco estacas calzadas de los Quiroga.

Actualización con información aportada en comentarios.
Los cuarteles y su disposición son los mismos que encontramos en el escudo de Xares: los Quiroga de la Puebla (lebrel atado al arbol), los Ponce de León (león rampante con 4 estacas),los Quiroga Lamela (5 estacas) y la corneta de cazador (símbolo de su afición).

domingo, 27 de septiembre de 2009

Blasones en Ávila.

Como de costumbre otra aportación limpia de polvo y paja.
Copio y pego literalmente, con su permiso, la entrada de Amio Cajander en Flickr:

blasones palacio de los velada por Amio Cajander..
Los Blasones del magnífico claustro del Palacio de los Velada en Ávila.

de arriba a abajo y de izquierda a derecha

1) Armas del apellido Ávila o Dávila Castellano. De la ciudad de su nombre, descendiente de Blasco Gimeno, gobernador de Ávila a fines del siglo XII.En campo de oro, seis roeles de azur. Otros traen: De azur, seis bezantes de oro. Probó numerosas veces su nobleza en las Órdenes Militares, y entre los privilegios de hildalguía alcanzados por esta familia se cuenta el concedido el 22 de Abril de 1528 a Don Diego de Ávila por haber hecho prisionero al Rey de Francia en la batalla de Pavía. Don Felipe II concedió el 30 de Octubre de 1557, el título de Marqués de Velada a Don Gómez Dávila, VIII Señor de San Román, Velada y Guadamora.


2) Armas de Cervantes. Descendiente del caballero D. Nuño Alonso, natural de Galicia, alcaide de Toledo a principios del s. XII. Se extendió por la península con la reconquista, pasando una rama a Méjico. En campo de azur, dos ciervos de oro puestos en palo. Bordura de gules con ocho aspas de sinople.

3)

4)

5) Armas de Ayala En campo de plata, dos lobos pasantes de sable uno sobre otro y bordura de gules cargada de ocho aspas de oro. Casa diramada de los reyes de Aragón; señores del valle de Ayala en Navarra, condes de Salvatierra (título que le fueron confiscado por Carlos V por haber prestado ayuda el 6. conde a los Comuneros en 1519, caso raro de un partidario de la alta nobleza), condes de Fuensalida .

6)

7)

8)

9) Armas primitivas de los Manuel de Villena , descendiente del infante don Manuel, hijo de Fernando II «el Santo», rey de Castilla y León "Escudo cuartelado: 1&4: en campo de gules una mano derecha alada de oro teniendo una espada de plata guarnecida de oro; 2&3: en campo de plata un león rampante de gules, coronado de oro"

10) Davila Guzmans (castillo de fuensaldaña)

11) Escudo de los Mendoza del Ducado del Infantado Escudo cuartelado en aspa: 1º y 4º: en campo de sinople una banda de gules perfilada de oro; 2º y 3º: en campo de oro la salutación angélica: AVE MARIA GRATIA PLENA

12)

es.wikipedia.org/wiki/Wikiproyecto:Ilustraci%c3%b3n/Talle...

domingo, 20 de septiembre de 2009

Recordatorio bibliográfico del exillio gallego.

Mi amigo Amio Cajander, me da a conocer este documento que cuenta con mas de dos mil de exiliados gallegos con información bibliográfica.

Como ejemplo rescato la de un paisano mío:

ARQUIVO DA EMIGRACIÓN GALEGA:
ÁLVAREZ GÓMEZ, Santiago
(San Miguel de Outeiro, Vilamartín de Valdeorras, Ourense, 1913) Político, escritor e xornalista.
Naceu no seo dunha familia
campesiña. Desde 1928 participará nas segas en Castela, tomando parte nos conflictos campesiños, xa con catorce anos. En 1931 afíliase
ó PCE, organizando o sindicato da Federación de Traballadores da Terra da UGT con Alfonso Gayoso Frías e Benigno Álvarez, da
Federación Campesiña Provincial de Ourense do PCE. En 1934 é detido tralo apoio do Sindicato á Revolución de Asturias. En 1936
trasládase a Madrid para asistir a un curso de formación marxista, alí cólleo a sublevación, e organiza xunto con outros galegos o
Batallón de Milicias Populares Gallegas. É nomeado Comisario Político do exército popular (Vº Corpo do Exército). Participou na
defensa de Madrid e nas batallas do Xarama, Guadalaxara, Brunete, Sur do Teixo, Garavitas, Teruel, Belchite, o Ebro e Cataluña.
Alterna o seu labor de Comisario co de xornalista. Co remate da Guerra Civil, en 1939, comeza un longo exilio en Francia e Cuba. En
1944 viaxa a España clandestinamente, sendo detido en Madrid o 25 de agosto de 1945. É condenado a morte polo cal se organiza unha
campaña internacional contra o seu fusilamento e o de Sebastián Zapiraín. Entón é condenado a pena de prisión en Alcalá de
Henares, Logroño e Burgos. En 1954 Santiago Álvarez sae do cárcere camiño do exilio latinoamericano, reclamado pola Embaixada
de Cuba, sendo elixido membro do Comité Central do PCE trasladándose a México onde traballa na organización do PCE. En 1957
viaxa a París, para tratar o tema da Reconciliación Nacional, ó que se opuxera o Comité de México. En 1958 instálase en Europa para
encargarse da actividade internacional do PCE. Un ano máis tarde participa no Congreso da Emigración galega, cunha comunicación
sobre os foros. En 1960 é elixido membro do Comité Executivo do PCE. En 1968 créase en París o Partido Comunista Galego, e
Santiago Álvarez é elixido secretario xeral, cargo no que é reelixido en 1973. En 1976, tralo regreso clandestino a España, é detido
aínda que por pouco tempo. En 1978 Santiago Álvarez abandona a secretaria xeral do PCG. Actualmente vive en Madrid.
Obra no exilio: "Unha alternativa democrática pra Galicia" (1976), París: Editorial Nova Galicia
"Castelao y nosotros los comunistas" (1984), Sada: Ediciós do Castro
"Las Milicias Populares Gallegas. Un símbolo de la Galicia antifranquista. Ensayo histórico" (1989), Sada: Ediciós do Castro
"Osorio-Tafall. Su personalidad, su aportación histórica" (1992), Sada: Ediciós do Castro
ÁLVAREZ, Santiago: Memorias (volumes I ó VI) (1985-1997), Sada: Ediciós do Castro
Refª.Bibliográficas: FRAGA RODRÍGUEZ, Xan (1994:42)
VELASCO SOUTO, Carlos F. (2000:60)
SANTIDRIÁN ARIAS, Víctor M. (2000a) (no prelo)
CATÁLOGO EXPOSICIÓN SANTIAGO ÁLVAREZ. Unha vida de loita (1997)
ÁLVAREZ, Santiago (1992)
VARELA SIEIRO, Xaime (2001) (inédito).
Refª.Fotográficas: CATÁLOGO EXPOSICIÓN SANTIAGO ÁLVAREZ. Unha vida de loita (1997) e ÁLVAREZ, Santiago (1989a:apéndice) e
ÁLVAREZ, Santiago (1992)
Biografía
65
Profesións: Escritor / Xornalista / Labrego
Profesións no exilio Xornalista
Barco
FLANDRE Países: Francia / Cuba / México
Organizacións ás que pertenceu:
BATALLÓN DE MILICIAS POPULARES GALLEGAS
PCE PARTIDO COMUNISTA DE ESPAÑA
PCG PARTIDO COMUNISTA DE GALICIA

Archivo del blog

Seguidores